Oktober 2008, het weer wordt wat grauwer, de herfst doet haar intrede, de klok wordt een uur achteruit gedraaid en –belangrijker- Enig Verschil heeft een reden om te feesten! De Antwerpse holebi-jongerengroep vierde dan immers haar 15-jarig bestaan. Met deze leeftijd behoort Enig Verschil tot één van de ‘oudere holebi-jongerenverenigingen’ van Vlaanderen.

Een uitstekende gelegenheid om terug te blikken op zoveel jaren Enig Verschil (EV). EV-medewerker en webmaster van www.enigverschil.be Salvi Jansen (foto) praatte met ons over het heden, het verleden en de toekomst.

Waarom ben je destijds lid geworden van Enig Verschil?
Als nieuweling wou ik graag mensen ontmoeten die me wegwijs konden maken in het holebiwereldje. Verder neem je de stap richting een vereniging ook omdat je een (nieuwe) vriendenkring wil opbouwen, hetgeen goed gelukt is aangezien een groot deel van mijn vrienden mensen van Enig Verschil zijn.

Welk moment bij EV zal je altijd bijblijven?
Alle ogenblikken waarop we samen dingen organiseren, blijven me natuurlijk bij. Er is elke week het praatcafé en een activiteit. Persoonlijk vond ik het funweekend in 2007 heel fijn. Er zijn echter nog een heleboel momenten zoals het samen uitgaan, samen nieuwjaar vieren... die niet hadden gekund zonder dat je die mensen had ontmoet. Eén specifiek moment opnoemen, is dan ook niet makkelijk. Het is meer het geheel van fijne momenten dat Enig Verschil speciaal maakt.

Wat wil je graag bereiken zolang je nog bij EV bent?
Ik ben momenteel webmaster en probeer me verder zo goed mogelijk in te zetten voor de algemene werking, dus we zullen zien in hoeverre ik mijn steentje kan bijdragen. Als vrijwilliger moet je zelf de afweging maken tussen ambitie en jouw persoonlijke tijdsschema. Voor mij is het belangrijk dat iedereen weet waarvoor we staan en dat ze welkom zijn bij ons.

Hoe zie je de toekomst van EV?
Stilstaan is achteruitgaan. Zoals bij WJNH zelf, wordt er ook bij Enig Verschil gedacht aan hoe we onze interne en externe werking kunnen bijstellen om beter tegemoet te komen aan wat holebi's tegenwoordig van een holebivereniging verwachten. Een holebivereniging 15 jaar draaiende houden, is geen evidentie. We mogen niet verwachten dat leden "zomaar" blijven komen, zeker niet in tijden waarin ze ook veel "vrienden" online vinden. Kwade tongen durven wel eens beweren dat heel het concept "holebivereniging" passé is, maar daar ga ik hoegenaamd niet mee akkoord.

Waarin verschilt EV van andere holebi-organisaties?
Ons concept is hetzelfde als dat van vele holebi-jongerenverenigingen in Vlaanderen, en buiten de locatie zijn we niet anders dan onze broeders en zusters van bijvoorbeeld Gent of Leuven. Dat zijn ook allemaal erg fijne mensen waar we met plezier mee samenwerken. Gezien onze leeftijdsgrens kennen wij (jongerenverenigingen) wel een bepaald doelpubliek, waarop we onze activiteiten zo goed mogelijk proberen af te stemmen.

Is er een persoon bij EV waar je naar opkijkt? Zo ja, waarom?
Eerst wil ik zeggen dat iedereen die zich inzet voor een vrijwilligersorganisatie sowieso een vermelding verdient. Je moet gedreven worden door jouw eigen enthousiasme en dat van anderen, hetgeen niet altijd even evident is. Omwille van de leeftijdsgrens van -26 jaar die binnen onze vereniging geldt, hebben we onlangs afscheid moeten nemen van Colin Parys. Hij heeft de vereniging jarenlang erg goed geholpen door zijn creativiteit binnen verschillende werkgroepen, zijn expertise over de regels van Enig Verschil binnen de vergaderingen, en zijn enthousiasme. Hij was tevens ook de drijvende kracht achter onze feestmaand ter gelegenheid van 15 jaar Enig Verschil.

Kunnen we na 15 jaar Enig Verschil nog steeds spreken van een succesvolle organisatie?
Onze vereniging is ontstaan vanuit een maatschappelijke vraag naar "een holebivereniging". Zolang die vraag blijft bestaan, zal de organisatie blijven bestaan. Momenteel zitten we niet in onze meest succesvolle fase ooit, maar we zijn er en we blijven ons best doen. Het feit dat we al 15 jaar mogen doen waar we mee bezig zijn, is misschien nog het beste bewijs dat we gewoon een toffe club zijn.

15 jaar Enig Verschil kon dan ook niet zomaar aan jullie neus voorbij gaan?
Gedurende de maand oktober, onze feestmaand, hebben we een nostalgiesoirée georganiseerd waarbij oud-leden het Enig Verschil-gevoel konden herbeleven. Verder was er de viergroepenbowling samen met jongerengroepen Verkeerd Geparkeerd, Inderdaad en &of, die we omwille van onze verjaardag hebben opengesteld naar alle leeftijden. Onze feestmaand kende zijn laatste activiteit op vrijdag 17 oktober, toen we in Red&Blue een feestje hebben gegeven in samenwerking met WJNH.

Dit wil echter niet zeggen dat voor ons het jaar is afgelopen. November is alweer een echte feestmaand met de vijfde editie van de Homotop 100 en een aantal zeer fijne activiteiten gegeven door de Holebifederatie. Wij doen nog even verder hoor!

(PDB, 30/10/2008)


Hoe ‘Enig Verschil’ ontstond…
Enig Verschil werd opgericht onder de naam "Enig Anders". Bij wijze van promotie staat de eerste activiteit van Enig Anders ook te pronken op de informatiepagina van de pasgeboren zender ATV. Maar de eigenares van een kunst galerie met de gelijksoortige naam "Enich Anders" komt roet in het eten strooien. Ze wenst niet geassocieerd te worden met holebi's en eist een naamsverandering van de vereniging. Uiteindelijk werd gekozen voor "Enig Verschil".

Al snel na de oprichting van Enig Verschil wordt er ook vergaderd met andere holebigroepen. Het Goede Spoor (Leuven), Verkeerd Geparkeerd (Gent), HLB (VUB Brussel) en Enig Verschil organiseren samen het homo-jongerenoverleg. Begin juli 1995 wordt een 5-daagse georganiseerd bij Diest. Deze 5-daagse draagt de naam"Wel Jong Niet Hetero". Later zal dit jongerenoverleg uitgroeien tot de huidige koepelvereniging "Wel Jong, Niet Hetero".
In 1996 duikt Alexandra Colen van het Vlaams Blok voor het eerst op. "De homoseksuele praktijk is tegennatuurlijk. Zij is een degradatie van het mens zijn en druist in tegen de orde van de schepping," zo zegt Colen. Enig Verschil verspreidt mee de affiches van het Roze Actiefront met de tekst: "Gezocht wegens aansporing tot homohaat: Alexandra Colen". De nieuwsbrief van Kast&Co meldt dat Colen onthutst is door deze affichecampagne. In een reactie op ATV vraagt Colen politiebescherming aan burgemeester Detiège. Of ze die ook krijgt, is niet bekend. Wel doet niet veel later Willem Colen, broer van, zijn coming-out in HUMO. Het komt voor in de beste families.

In 1997 ontstaat er wrevel tussen Enig Verschil en de NMBS. Enig Verschil wil de studenten die vrijdag Antwerpen verlaten een flyer van Enig Verschil meegegeven. De vrijwilligers worden echter buitengezet door de spoorwegpolitie. 'U heeft een toelating nodig van de NMBS nationaal;' Enig Verschil vraagt die toelating aan, maar krijgt het deksel op de neus. 'Uw vereniging is niet levensbeschouwelijk en politiek neutraal' is de officiële uitleg. Enig Verschil laat het hier niet bij…

Tijdens de WJNH-trefdag van 4 oktober gaan een 100-tal leden van Enig Verschil en Kast&CO op de monumentale trappen van het Centrale Station staan. Ze zingen er een eigen versie van Kedeng/Kedeng/Per spoor van Guus Meeuwis en Vagant. Ze roepen de NMBS op om holebi-organisaties wel te laten flyeren in har gebouwen. De Antwerpse spoorwegpolitie reageert erg geprikkeld. Vooral ook omdat het net die dag trein-trambus-dag is.Ze pakken de verantwoordelijke van KAST&Co op, terwijl de verantwoordelijke van EV de pers te woord staat. Dat jaar ontvangt de NMBS de homofobieprijs. Enig Verschil heeft tot op heden nooit antwoord gekregen van de NMBS op haar actie.