Toen Kaat het jeugdboek ‘Zij & Haar’ van Dirk Bracke las, maakte dat indruk. “Ik vond het een mooi boek en wilde er iets mee doen,” vertelt Kaat. “Een toneelvoorstelling misschien, en toen heb ik vrienden gevraagd of ze wilden meedoen.” En zo schoot jeugdtheater i-luna uit de startblokken. Vijf meisjes en een jongen tussen 12 en 18 repeteerden tijdens weekends en schoolvakanties. Regisseur Johnny De Meyer kwam erbij en was verrast door dat jong enthousiasme. Johnny zocht daarna de ondersteunende schouders van WJNH. Laat ons terugblikken op een geslaagd project.

‘Zij en Haar’ vertelt het verhaal van Eve, een 15-jarig meisje dat verliefd wordt op Céline, en aan haar seksuele ontdekkingstocht begint. Was het dan niet vreemd om een lesbienne te spelen? Katrien (rol van Eve): “Nee, helemaal niet. Het blijft toneel, je speelt een personage hé. Ik heb mijn teksten geoefend en me helemaal ingeleefd in die rol. Ik was er zelfs fier op om een lesbienne te spelen!”

masturberen
Omdat de jonge acteurs, zelf allemaal hetero, onverwacht het holebiwereldje leerden kennen, heeft dat soms toch meningen veranderd. An: “Toen ik het allereerste script heb gelezen, was alles heel braafjes. Toen we nieuwe teksten kregen van Johnny, was het helemaal anders. Ik moest opeens een scène spelen over masturberen! Ik ben de jongste, ik was pas 11 jaar toen ik bij i-luna kwam. Maar hoe langer je met het stuk bezig bent, hoe normaler je het gaat vinden.” Ook Katriens denkwereld is veranderd: “Voor ik het toneel speelde, dacht ik dat lesbisch of homo zijn een heel andere wereld was, al zou ik die mensen nooit uitsluiten. Nu weet ik dat het er allemaal niet toe doet, ze zijn even lief.”

Jeugdtheater i-luna stond al twee dagen op de planken met ‘Zij en Haar’. De eerste avond voor een publiek van WJNH-vrijwilligers, de tweede maal voor een ouder publiek. Een wereld van verschil, zo bleek. An: “De holebi’s moesten vaak lachen en leefden mee. Echt leuk.” Katrien: “Drie meisjes zijn achteraf naar ons gekomen, en zeiden dat ze zich hadden herkend in sommige stukjes: die twijfel, je afvragen hoe je het aan vrienden en ouders zal vertellen dat je lesbisch bent.”

een beetje gechoqueerd
Het heteropubliek had soms meer moeite met het lesbische verhaal. Katrien: “Mijn meter en peter zijn zelfs weggegaan. Omdat ze een beetje gechoqueerd waren, denk ik. Kaat: “Mijn familie is komen kijken en de meeste vonden het goed gebracht. Maar vooral de oudere mensen begrepen het niet echt.” Nochtans, de jongens en meisjes van i-luna vinden dat iedereen mag komen kijken. Immanuel: “Welja, mijn kotmadam zou eens moeten komen. Ze heeft iets tegen holebi’s, maar evengoed tegen vreemdelingen. Maar ze zou niet blijven zitten hoor, ik denk dat die gedachte volledig vastgeroest is.”

Maar spelen voor een jong heteropubliek klinkt als muziek in de oren. Katrien: “Ja, superleuk. Ik zou heel graag in scholen spelen, om de jeugd te laten zien dat ze er moeten over nadenken.” An: “In ons toneelstuk zitten ook verschillende types: de ene staat ervoor open, de andere vindt het raar. Op school hebben wij eens gekeken naar een video over holebi’s, maar ik vond die echt saai en oubollig. Eerlijk gezegd, ons toneelstuk is dan toch beter!”

Jeugdtheater i-luna speelt ‘Zij en Haar’ op 8 februari 2008 in Londerzeel om 20u
www.theater-i-luna.be

(GH)