Pagina 1 van 1

Een partner uit het buitenland

Geplaatst: 13 feb 2013 01:03
door Nightynight
Iemand ervaring met verliefd worden in het buitenland? Hoe zit het met de culturele 'clashes' etc? En is het voor die partner wel makkelijk om in België te geraken en hier te wonen?

Re: Een partner uit het buitenland

Geplaatst: 13 feb 2013 12:23
door Zus
Ja, ik heb hier ervaring mee. Maar ik denk dat er grote verschillen zijn van land tot land en van persoon tot persoon...

Ik ben zelf een Nederlandse en nu 8 1/2 jaar samen met iemand uit België. Wij zaten dus al niet met grote taal- of cultuurverschillen en geen heel grote afstand tussen onze woonplaatsen. In België gaan wonen, was voor mij ook geen groot probleem. Wel wat papieren die in orde gebracht moesten worden natuurlijk, maar niks waar je je zorgen om moet maken.

Re: Een partner uit het buitenland

Geplaatst: 24 feb 2013 22:58
door JFK
'Partner' kan ik hem moeilijk noemen maar soit...

Soms merk ik dat onze combinatie van Engels en Frans ondanks onze goede kennis, voor communicatiefouten en foute interpretaties kan zorgen. Wat best lastig is.

Voor de rest merk ik ook op dat we beiden franser en Belgischer zijn dan we willen toegeven.
Zo weigert hij cava en Zuid-Afrikaanse wijn te drinken en kijkt hij vreemd op als ik mij druk maak als bier niet in het juiste glas geschonken is. :D

En komaan....wie lust er nu geen chocolade? :cry:

Re: Een partner uit het buitenland

Geplaatst: 25 feb 2013 16:22
door Java
Ik ben in Finland verliefd geworden op een Italiaanse.
Het eerste jaar studeerde ik in Finland en zij in Italië, het jaar daarna studeerden we samen in België en dit jaar studeert zij in Italië en ik in België, en dat is wel soms lastig. Ik haat het woord 'afstand' in 'langeafstandsrelatie'!
Maar we vliegen vaak over en weer en (hoera!) vandaag is mijn liefje afgestudeerd en ze komt binnenkort terug naar België!
Cultuurverschillen hangen natuurlijk af van de afkomst van je partner. Bij ons zijn er wel kleine verschillen, bijvoorbeeld op vlak van eten of een verschillend idee over het begrip ‘namiddag’ om enkele stomme voorbeeldjes te geven. Belangrijker zijn de verschillen in hoe de maatschappij omgaat met holebi’s. Dat is in Italië toch wel anders dan hier.

Ik vind die uitwisseling van verschillende ideeën en ervaringen en ook het leren kennen van elkaars taal en cultuur toch vooral heel verrijkend en boeiend.

En mijn Italiaanse lust wel chocolade. :-)

Re: Een partner uit het buitenland

Geplaatst: 26 feb 2013 13:52
door sporty-
ik ben in nederland verliefd geworden op een half oostenrijkse/half nederlandse, maar dat was zo'n globetrotter dat je moeilijk van cultuurverschil kan spreken, aangezien ze een beetje overal wat invloed heeft opgepikt (en ik ook, aangezien ook graag eens een stapje voorbij de grens zet en vrienden en kennissen in t buitenland heb)
als er al een verschil was zal t de manier waarop we zijn opgegroeid en hoe dat ons beinvloedde in ons doen en denken,mss...
hoewel ik niet echt te klagen heb over mijn jeugd hier in vlaams suburia valt dat toch niet te vergelijken met het leven als kind/jongere in de oostenrijkse bergen(bossen,natuur,sneeuw,vrijheid,trekken,sporten)

Re: Een partner uit het buitenland

Geplaatst: 27 feb 2013 22:11
door PersephonEquus
Kan me terug vinden in Java's verhaal.
Heb zelf een in de US gewoond en een relatie gehad met een italiaanse,
de clash viel best mee want we waren beide al goed ge-amerikansiseerd ( is dat zelfs een woord :confi: ).
De manier waarop er met holebis in de familie wordt omgegaan is wel anders, denk door het feit dat ze vrij gelovig zijn. Het is allemaal geen probleem en aanvaard zolang er maar niet hardop over gepraat werd.

Re: Een partner uit het buitenland

Geplaatst: 03 mar 2013 14:27
door Saar -
Ik heb daar ook ervaring mee! Ik heb mijn Duitse vriendin leren kennen in Spanje (erasmus). We hebben elkaar pas op het einde leren kennen, dus kenden elkaar niet heel erg goed toen we afscheid namen (we waren toen pas een maand samen ofzo). Maar in augustus, een maand nadat ik vertrokken was uit Spanje, stond ze al aan mijn deur hier in Belgie. We waren er eigenlijk aan begonnen met het idee van 'we zien wel'. We wouden er dus niet teveel hoop op zetten, omdat het ons vrij onrealistisch leek.
Maarrr zoals ik al zei stond ze dus redelijk plots aan mijn voordeur (ze had gezegd dat ze ging PROBEREN komen, dus ik had er ook niet veel van verwacht). We hebben elkaar ondertussen al vrij veel gezien, en zijn in totaal al een 10-tal keer over en weer gereisd. Het is altijd veel organsiatie, het kost geld, tijd, etc. Maar telkens is het zó leuk als we elkaar zien.
De problemen die we nu hebben zijn absoluut geen cultuurverschillen ofzo. Hetgeen dat stoort is het feit dat we nu beide plan-zieke verliefde vrouwen zijn geworden, die echt een drang hebben om al het hele jaar in te plannen en zoveel mogelijk samen te zijn. Wat een nóg groter probleem vormt voor ons beide, is dat een langeafstandsrelatie altijd alles of niets is. Tijdens de tijd dat je apart bent, mis je elkaar zo enorm hard en haal je een beetje voldoening uit e-mail, facebook en skype, maar als je samen bent dan ben je echt 24/7 samen. En dat is toch wel een probleem voor ons, om 3 weken aan een stuk CONTINU samen te zijn, nadat je juist een volledige maand apart bent geweest. Omdat er altijd 1 persoon is die in de omgeving van een andere persoon komt, en daarin moet meedraaien.
Maar we hebben ons opgetrokken aan de gedacht dat we allebei bijna afgestudeerd zijn (in juni hopelijk, joehoe) en dat we dan gewoon samen ergens anders ons leven kunnen verderzetten. Ergens waar we beide even weinig mensen kennen, en op die manier samen een leven opbouwen, maar ook met de mogelijkheid om eigen vrienden te hebben en dingen zonder elkaar te kunnen doen.
Mocht je nood hebben aan het uitwisselen van ervaring, contacteer mij maar! Zoveel ervaring heb ik dus nog niet (we zijn nog niet eens een jaar samen), maar wie weet zit je wel in een soortgelijke situatie?

Re: Een partner uit het buitenland

Geplaatst: 06 jul 2013 11:19
door Dan91
Ik heb heel lang wat gehad met een Servische jongen, maar hij was m'n eerste liefde en als je pakweg 18 jaar bent dan is zoiets heel hard vol te houden heb ik het idee. Speelde natuurlijk ook mee dat daardoor bij mij de bevestiging kwam dat ik wel degelijk homo ben, en dan heeft dat hele aanvaardingproces wel even geduurd - bizar dat ik daar zo moeilijk over heb gedaan:p Ik zag hem enorm graag en de tijd die ik met hem heb gehad brachten mooie herinneringen voort, maar die Cultuurclash die blijft wel. Het is de manier waarop hij tegen Homoseksualiteit aankeek alleen al, mede door zijn opvoeding natuurlijk, als iets fout en dat niet hoort. Hij is nog steeds een vriend, maar meer niet en gelukkig is'ie al wat meer at ease met zichzelf.

Re: Een partner uit het buitenland

Geplaatst: 15 sep 2013 11:50
door Titania
't Is al jaren geleden dat ik hier nog iets gepost heb en zelfs toen was dat al helemaal niet veel. Dus mijn excuses als ik nogal plots over kom, helemaal de bedoeling niet. :P

Wat wel de bedoeling is; ik kan hier over meespreken. Heel goed over meespreken zelfs. Lange afstandsrelaties sucken. Op een goeie manier... In mijn geval dan toch. Twee jaar lang continu heen- en weer gereisd tussen België en dat eiland iets verder op in het kanaal. Zowel zij als ik. Zeer zeker dat, dit moeilijk was. Vooral dan in de maanden waar wij geen kans kregen (school, werk, geen vakanties meer geregeld krijgen, etc..) om elkaar te zien en dit soms maanden aan een stuk! En ja, dat was waarschijnlijk de moeilijkste periode vooral omdat er toen ook de onzekerheid was van 'wanneer dan wel?'

Maar tussen de moeilijke momenten door (die ondanks de omstandigheden toch relatief goed beperkt zijn :P) is het wel een zalige periode geweest. Vooral omdat we nu op het punt zijn gekomen dat we niet langer in een lange afstandsrelatie hoeven te zijn, sinds enkele maanden wonen wij op welgeteld 20 minuutjes van elkaar. Als dat geen luxe is! (Zo voelt het anders wel aan, na twee jaar...)

En nu, natuurlijk, vraagt iedereen zich af waarom wij in hemelsnaam niet samenwonen? Wel, samenwonen kost geld en als studerende en pas afgestudeerde mens is het zo al moeilijk genoeg om alles te bekostigen. En daarbij, na twee jaar elkaar enkel sporadisch gezien te hebben is het ook een beetje vlug misschien om continu op elkaar's lip te zitten. Dat samenwonen komt nog wel, we're not in a hurry. For now, we're happy together and that's all that matters. Of hoe een lange afstandsrelatie niet altijd slecht afloopt.

Re: Een partner uit het buitenland

Geplaatst: 22 sep 2013 08:08
door TattooLady52
Nightynight schreef:Iemand ervaring met verliefd worden in het buitenland? Hoe zit het met de culturele 'clashes' etc? En is het voor die partner wel makkelijk om in België te geraken en hier te wonen?
ik heb geen ervaring maar ben belgisch en woon zelf in het buitenland namelijk in turkije voor mij is dat niet zo goed want lesbisch zijn is hier tabu :/ als je echt van iemand houd in het buitenland ga er dan voor want in het leven moet je leren vechten voor iets en als je er voor vecht zal je het krijgen ook. ok het is moeilijk om een lange afstands relatie te hebben maar het is niet onmogelijk ;)