Vertellen of niet?

Zoek je iets met al veel stof op? Dan is dit the place to be. (Tip: de zoekfunctie is een handige tool om hier je weg te vinden.)
Lieske Lieske
Experienced user
Experienced user
Berichten: 570
Lid geworden op: 22 okt 2008 18:43
Geslacht: Vrouw
Locatie: Melle

Re: Vertellen of niet?

Bericht door Lieske Lieske » 03 mei 2010 21:56

cestlavie schreef:gewoon bij neerleggen nee, ik heb er maanden onder geleden en het mij ook heel lang kwalijk genomen dat ik haar zo genegeerd had de laatste dag, want moest het nu wederzijds zijn geweest had ik haar wss wel heel hard gekwetst, maar na elkaar jaren niet meer gezien te hebben
vergaat de liefde wel stilletjes aan
, heb wel enkele momenten gehad waar dat ik mij dan toch terug afvroeg of het er iets was maar dat is meestal enkel als het even niet goed gaat met mijn vriendin
Zalig, uit het oog, dus stilletjes aan uit het hart! Ik wou dat de werkelijkheid soms wat meer fictie was..
De enige ware reis is niet het streven naar vernieuwing maar het hebben van andere ogen.

Diejenige, die sie gerettet hat, liebt sie..

Wikkel me warm in een dekentje van woorden (Sanne)

Saar -
New user
New user
Berichten: 47
Lid geworden op: 13 feb 2010 16:17
Geslacht: Vrouw

Re: Vertellen of niet?

Bericht door Saar - » 05 mei 2010 17:26

cestlavie schreef: uit u verhaal af te leiden lijk je verliefd op dat meisje en lijkt jouw vriendje eerder een knappe goede vriend ofzo maar je moet ook naar de toekomst kijken
probeer objectief te zien of je met haar een toekomst ziet of eerder met je vriend
Tjah, een knappe goede vriend is hij misschien wel.
Ik werd vroeger nooit verliefd op jongens en schoof dit op het feit dat ze misschien niet bij mij pasten of misschien een beetje te laag gegrepen waren (ik word nogal vaak verteld dat ik 'beter kan krijgen' en dat ik een te laag zelfbeeld heb, maar dat terzijde natuurlijk). Bij deze was het anders, ik ben er zeker van dat we bij elkaar passen en te laag gegrepen is hij zeker niet. Maar toch wil het maar niet helemaal lukken.. Zeker niet als ik het vergelijk met wat ik voor haar voel.
En ik ben niet zo'n toekomst-kijker :) Het ziet er natuurlijk gemakkelijker uit met een jongen (laten we eerlijk zijn, dat is altijd de gemakkelijkste oplossing), maar als ik zou kunnen kiezen dan kies ik ongetwijfeld voor haar.
Achja, 't semester is bijna voorbij en ik ga het wel subtiel eens zeggen. :)
I'm not an alcoholic. Alcoholics go to meetings. I'm a drunk, we go to parties.

iron maiden
Regular user
Regular user
Berichten: 116
Lid geworden op: 06 mar 2003 15:47
Geslacht: Vrouw
Locatie: Kuurne, West-Vlaanderen
Contacteer:

Re: Vertellen of niet?

Bericht door iron maiden » 09 mei 2010 16:10

onkwetsbaarheid is eenzaamheid..
Gekwets worden, een blauwtje lopen, met je kop tegen de muur lopen.. als je dat niet wil, dan blijf je best in je cocon zitten denk ik. It's part of the game, helaas.
Zou het al niet opluchten moest je het haar kunnen zeggen(eens je daar klaar voor zou zijn)? Misschien is jullie vriendschap nog wat pril hier voor? Indien jullie vriendschap wel goed zit, denk ik dat ze hier misschien wel wat verbaasd of geschrokken zou kunnen op reageren. Misschien kun je een beetje de kat uit de boom kijken en zien wat voor vlees je in de kuip hebt ;)


't is gemakkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk. Ik ben al sinds mijn 16e (ben er 24!) in de ban van een vrouw waarvan ik weet dat ze bi is. En nee, ik heb ook nog niet de guts gehad om het haar te zeggen. De angst om geketst te worden is er niet meer, ik wil het haar gewoon zeggen, that's it! ik ben alleen bang dat ze mij "voor mijn bestwil" zal negeren.

tja, veel wijzer raak je ook niet uit mijn post zeker :)

Saar -
New user
New user
Berichten: 47
Lid geworden op: 13 feb 2010 16:17
Geslacht: Vrouw

Re: Vertellen of niet?

Bericht door Saar - » 05 aug 2010 22:54

Ok we zijn nu wat maanden verder, tijd voor een update?
Geen idee of het iemand interesseert maar het doet deugd om het van me af te schrijven dus doe ik het maar. En in feite is het ook wel leuk om van het begin te lezen en te zien welke evolutie ik zoal doormaak met haar.
Nu zit het zo:
Ik ben nog steeds met mijn vriend.
My ladyfriend en ik zijn goed bevriend, ze stuurt af en toe smsjes (en ze is al niet zo'n sms-persoon), ik kreeg een kaartje toen ze op vakantie was, we spreken soms af (niet veel, maar toch als het lukt en als ze in gent is),... Ik geniet van elk moment bij haar. Mijn vriend wordt jaloers als ik met haar afspreek waar hij niet bij is omdat ze volgens hem duidelijk lesbisch is en omdat ze, ik citeer, 'achter mij loopt'. Altijd leuk om te horen natuurlijk, maar het draagt niets bij tot mijn zelfvertrouwen ivm haar. Ik ben nog altijd onzeker, nu al wat losser als ik met haar praat, we lachen veel, maar echt serieuze gesprekken komen er niet van, helaas. Af en toe geef ik zo héél subtiele hints zoals eerder mooie meisjes opmerken als ze erbij is ipv mooie jongens, zeggen dat ik haar schattig vind, etc. Heeft iemand tips om op een vlotte en niet TE serieuze manier te laten merken dat ik ofwel geinteresseerd ben in haar, ofwel subtiel overbrengen dat ik wel op vrouwen durf vallen.
(ik had al gedacht aan: goh, vorige keer toen ik verliefd was was het echt zielig. ik was verliefd op de kinesist, meest onbereikbare persoon ooit natuurlijk, maar ZE was wel knap!) Ofzoiets in die aard.
Tips of ongezouten meningen zijn altijd welkom :)
En amai, wat doet dat schrijven deugd...
Laatst gewijzigd door Saar - op 05 aug 2010 23:02, 1 keer totaal gewijzigd.
I'm not an alcoholic. Alcoholics go to meetings. I'm a drunk, we go to parties.

Saar -
New user
New user
Berichten: 47
Lid geworden op: 13 feb 2010 16:17
Geslacht: Vrouw

Re: Vertellen of niet?

Bericht door Saar - » 05 aug 2010 23:01

Oja kleine aanvulling:
Nu lijkt het mij al veel gemakkelijker om alles op te biechten aan haar, omdat ik haar zoveel beter ken. Als ik dat vroeger zou gedaan hebben dan zou dat bij haar waarschijnlijk overkomen als een volledig vreemde (ok, paar keer tegen gesproken) die daar gevoelens komt opbiechten terwijl ze eigenlijk een koppel is met een van je beste vrienden (zo'n reactie van "allez, ik ken u amper! en gij kent mij totaal nie goe, hoe kunde nu verliefd worden..."). Maar nu ik haar beter ken zie ik de afwijzing eerder in van "ok saar, ik snap het, maar tzal niet anders opzitten dan dat uit uw hoofd te zetten en misschien kunnen we dan toch gewoon vrienden blijven".. Of ben ik hier fout, en wordt het eigenlijk pijnlijker en ongemakkelijker naarmate je iemand beter kent?
I'm not an alcoholic. Alcoholics go to meetings. I'm a drunk, we go to parties.

Confused28
New user
New user
Berichten: 70
Lid geworden op: 07 apr 2010 20:57
Geslacht: Vrouw
Locatie: Hasselt

Re: Vertellen of niet?

Bericht door Confused28 » 06 aug 2010 09:43

jouw "soap" klinkt erg bekend in de oren. Ben benieuwd hoe het verder gaat! :wink:
Everyone promises you happily ever after... but life turns into a different kind of fairy tale.

zwaluw
Regular user
Regular user
Berichten: 226
Lid geworden op: 26 apr 2010 11:49
Geslacht: Vrouw
Locatie: gent (kot)

Re: Vertellen of niet?

Bericht door zwaluw » 06 aug 2010 22:20

Ik denk inderdaad dat het nu beter is om het te vertellen nu je elkaar wat beter kent. Misschien zit zij wel met juist hetzelfde gevoel maar durft ze 't al helemaal niet tegen je te zeggen omdat je een vriendje hebt en dus sowieso verwacht geen kans te maken. Ben benieuwd naar het vervolg, blijven schrijven zou ik zeggen :)

Saar -
New user
New user
Berichten: 47
Lid geworden op: 13 feb 2010 16:17
Geslacht: Vrouw

Re: Vertellen of niet?

Bericht door Saar - » 29 aug 2010 23:30

Weer beetje verder nu! Ik was naar muziek aan het luisteren die me aan haar deed denken en dat zette me aan om 'de vorderingen' nog eens neer te schrijven.
Ik zie haar heel weinig nu. Ook hoor ik niet echt iets van haar. Beetje fb-berichten gestuurd maar das ook alweer een week geleden ofzo. Vorige week heb ik haar ook eens gezien, maar het was echt enorm vriendschappelijk (wel nog altijd veel van die aanrakingen, maar dat lijkt ze wel bij iedereen te doen). Verder laat ze ook niks van zich weten. Misschien wel beter, nu heb ik wat tijd om haar uit mijn hoofd te krijgen. En dat lukt wel redelijk tot zover!
Ik ben al vrij lang met mijn vriend nu en ik zie hem echt graag. Nog nooit heb ik mij zo gevoeld tegenover iemand, zelfs bij haar had ik dit niet, denk ik...
Nu ben ik ook op een punt gekomen dat, in de veronderstelling dat het OOIT zo ver zou komen, als ik zou moeten kiezen tussen hem en haar dat ik wel voor hem zou kiezen. Heel positief voor mijn relatie natuurlijk! Dus nu is het gewoon een kwestie van haar volledig uit mijn hoofd te krijgen. Ze is al niet meer het eerste dat door mijn hoofd flitst 's morgens als ik wakker word. Ze is ook niet meer degene waar ik continu aan denk. Ze is niet meer de reden waarom ik facebook opendoe en ook niet meer de eerste persoon die ik intik als ik mij inlog. Ze beïnvloedt mijn leven niet meer, en zo moet het zijn!
Er is nog veel werk aan de winkel (bij veel dingen betrap ik mezelf er op dat ik haar er nog iets teveel bij betrek: lessenrooster van volgend jaar bijvoorbeeld (in die les ga ik haar zien!), concertjes waar ik naartoe ga die zij ook mogelijks leuk vindt (misschien kan ik haar overtuigen!), ik heb een natuurlijke haat gekweekt tegenover mensen waar ze héél goed mee overeenkomt, enz.) maar de algemene trend is zeker niet slecht!
Alleen ben ik wel af en toe bang dat ik 'herval' van de moment dat ik haar terugzie. Maar ik het wel nog een maand tijd om haar achter mij te laten!
En tijd heelt duidelijk alle wonden, daar ben ik nu wel zeker van.
I'm not an alcoholic. Alcoholics go to meetings. I'm a drunk, we go to parties.

Gesloten